پژوهشگران در بررسی نمونه‌های ریه ۱۰۰ بیمار در یونان، در نمونه‌های مربوط به افراد مبتلا به سرطان ریه حدود ۲۰ درصد میکروپلاستیک بیشتری نسبت به گروه غیرسرطانی پیدا کردند؛ یافته‌ای که می‌تواند سرنخ تازه‌ای برای بررسی نقش این ذرات در التهاب و بیماری‌های ریوی باشد، هرچند هنوز رابطه علت و معلولی میان میکروپلاستیک و سرطان ریه اثبات نشده است.
به گزارش سیناپرس، محققان در ریه افراد مبتلا به سرطان ریه، میکروپلاستیک بیشتری نسبت به افراد بدون سرطان شناسایی کرده‌اند؛ یافته‌ای که می‌تواند سرنخ تازه‌ای برای بررسی نقش این ذرات در التهاب و بیماری‌های ریوی باشد، هرچند هنوز نمی‌توان از وجود رابطه مستقیم میان میکروپلاستیک و سرطان ریه سخن گفت.
پژوهشگران در بیمارستان دانشگاهی لاریسا در یونان، نمونه‌های مربوط به ۱۰۰ بیمار را که برای بررسی علائم ریوی تحت برونکوسکوپی قرار گرفته بودند، بررسی کردند. نیمی از این افراد مبتلا به سرطان ریه بودند و ۵۰ نفر دیگر به‌عنوان گروه کنترل در مطالعه حضور داشتند.
محققان از مایع شست‌وشوی ریه همه افراد و از بافت ریه نیمی از آنها نمونه‌برداری کردند. در مجموع ۲۳۲ ذره میکروپلاستیک در نمونه‌ها شناسایی شد.
نتایج نشان داد ۷۰ درصد از افراد بررسی‌شده دست‌کم در یکی از نمونه‌های خود دارای ذرات پلاستیکی بودند. در نمونه‌های مایع شست‌وشوی ریه نیز این میزان در بیماران مبتلا به سرطان ریه به ۶۶ درصد رسید، در حالی که در گروه غیرسرطانی ۴۶ درصد بود. به‌طور کلی، میزان میکروپلاستیک موجود در نمونه‌های بیماران سرطانی حدود ۲۰ درصد بیشتر گزارش شد.
بررسی نوع ذرات نیز نشان داد پلی‌پروپیلن و پلی‌اتیلن از رایج‌ترین انواع میکروپلاستیک‌های شناسایی‌شده در نمونه‌ها بوده‌اند. این دو ماده در بسیاری از محصولات روزمره، از بسته‌بندی‌ها گرفته تا منسوجات و کالاهای مصرفی، کاربرد گسترده‌ای دارند.
پژوهشگران همچنین متوجه شدند میکروپلاستیک‌ها به شکل یکنواخت در بخش‌های مختلف ریه توزیع نشده‌اند. افرادی که در مایع شست‌وشوی ریه خود ذرات بیشتری داشتند، لزوماً در بافت ریه دارای مقدار بیشتری میکروپلاستیک نبودند و در برخی موارد برعکس این وضعیت مشاهده شد.
ایلیا دیمئاس، متخصص بیماری‌های ریوی از دانشکده پزشکی دانشگاه دوبلین، می‌گوید میکروپلاستیک‌ها ممکن است با ایجاد التهاب یا تأثیر بر برخی فرایندهای زیستی مرتبط با سرطان، در بیماری نقش داشته باشند. با این حال، احتمال دیگری نیز وجود دارد؛ اینکه ریه افراد مبتلا به سرطان، این ذرات را به شیوه متفاوتی نسبت به ریه سالم نگه دارد.
بنابراین، یافته جدید به‌تنهایی نمی‌تواند ثابت کند که میکروپلاستیک‌ها باعث سرطان ریه می‌شوند. پژوهشگران برای روشن شدن این موضوع، آزمایش‌های آزمایشگاهی بیشتری را آغاز کرده‌اند تا نحوه تعامل ذرات پلاستیکی با سلول‌های ریه و احتمال نقش آنها در تشدید بیماری‌های مزمن ریوی را بررسی کنند.
میکروپلاستیک‌ها ذرات بسیار کوچکی هستند که در اثر تجزیه پلاستیک‌های بزرگ‌تر ایجاد می‌شوند و پیش از این در محیط‌هایی مانند آب و هوا و همچنین در بدن انسان و حیوانات شناسایی شده‌اند. با افزایش شواهد درباره حضور این ذرات در بدن، دانشمندان اکنون در تلاش‌اند مشخص کنند که تجمع آنها چه پیامدهایی برای سلامت انسان دارد.
سرطان ریه یکی از مهم‌ترین عوامل مرگ‌ومیر ناشی از سرطان در جهان است و سالانه حدود ۲.۵ میلیون مورد ابتلا و ۱.۸ میلیون مرگ در سراسر جهان به این بیماری نسبت داده می‌شود.
یافته‌های این پژوهش هنوز در یک مجله علمی منتشر نشده و در حال حاضر در انجمن تنفس اروپا ارائه شده است؛ بنابراین برای ارزیابی دقیق نتایج و تعیین ارتباط احتمالی میان میکروپلاستیک و سرطان ریه، به مطالعات گسترده‌تر و بررسی‌های مستقل نیاز است.
